بسم الله مهربون :)
اینکه فردا میرم مسافرت خوشحالم میکنه. اینکه پنجشنبه ها و جمعه ها تعطیلم و میتونم دو روز هم مرخصی بگیرم و هر ماه برم مسافرت خیلی خیلی خوشحالم میکنه. چی بهتر و قشنگ تر از سفر؟ هرچقدر پول برای این تفریح خرج کنم اصلا به چشمم نمیاد. خیلی جاها خیلی وقتا حتی درمورد علایقم ممکنه دو دوتا چهارتا یا یه حساب کتاب بکنم اما سفر؟ اصلا و ابدا و هرگز. تو بگو تمااام درامدم خرجش بشه اصلا ناراحت نمیشم.
بسم الله مهربون :)
منکه کلا از پرداخت کارانهم ناامید شده بودم. پیگیرش هم نبودم. امروز صبح بیدار شدم چندتا پیام واریزی داشتم و متوجه شدم دانشگاه کل 1403 رو باهامون تسویه کرده :))
ارزش پولم نسبت به اون زمان خیلی کمتر شده ها. فکر کن من مثلا پول مهر پارسال رو الان تازه گرفتم ولی خب بازم خداروشکر. انقدر غیرمنتظره و دور از انتظار و غیرقابل باور بود که در گنج خود نمیپوستم!
بسم الله مهربون :)
نمیدونم چرا هرچی سنم بالاتر میره برای انتخاب راه های آینده سخت گیر تر و وسواسی تر میشم. قبلا اصلا اینجوری نبودم ها. یهویی تصمیم میگرفتم و اجرا میکردم. الان انقدر به جنبه های مختلف یه موضوع فکر میکنم که کلافه میشم. شاید چون اینجوری فکر میکنم که سنم از آزمون و خطا گذشته. دیگه توی مرحله ای هستم که باید تمام تلاشم رو بکنم تصمیم هام درست باشه!
بسم الله مهربون :)
🩷انقدر درگیر زندگی شدم که وبلاگ عزیزم رو یادم رفته. این روزا که به جرم کار نکرده درگیر پروندهی شکایت شدم بیشتر از هر زمان دیگه ای از آدم ها و شرافتشون نا امیدم. این ماجرا میگذره و خوب یا بد تموم میشه، اتفاق خاصی هم برای من نمیفته فقط یه مدتی اعصاب خوردی میکشم ولی خب یادم میمونه تا زمانی که زنده م در حق هیچکس لطف نکنم. از وقتی وارد فضای کاری شدم روز به روز بیشتر از دلسوزی و مهربونیم کم میشه، بیشتر دل سنگ میشم و اگه کاری لازم و واجب باشه اما بر خلاف قانون باشه امکان نداره دلم بسوزه و انجام بدم.
❤️طرح منطقه 5/5 و امکانات و راحتیش به 24 ماه بودنش نمی ارزه. بخصوص که من این وسط یک ماهی رو هم توقف زدم. اگه برمیگشتم عقب قطعا منطقهی محروم انتخاب میکردم که زودتر تموم بشه. طرح واقعا چیز خوبی نیست. فقط باید بگذرونیش بره.
🩵همهی زندگی مسیره. اصلا و ابدا هیچ مقصدی وجود نداره. زیاده خواهی انسان هم تمومی نداره. درس بخونم دکتر بشم. پروانه بگیرم مطب بزنم. سرمایه گذاری کنم فلان کار رو راه اندازی کنم. حالا درس بخونم تخصص بگیرم. سهام بیمارستان بخرم و ... . هر پلهای که گذروندم دلم پلهی بالاتر رو خواست. از یه جایی به بعد روی هدف تمرکز نکردم. از مسیر لذت بردم و هدف خودش با پاهای خودش اومد!
🧡شکر شکر شکر.